Je merkbelofte wordt niet waargemaakt door de marketingafdeling
In dit artikel:
Een sterke merkbelofte is pas geloofwaardig als de organisatie haar dagelijks kan waarmaken. Marketing kan de belofte formuleren en communiceren, maar de feitelijke merkervaring ontstaat in honderden beslissingen van medewerkers, leidinggevenden en ondersteunende afdelingen. KPI’s, processen, leiderschap en de ruimte die medewerkers krijgen om te handelen, bepalen uiteindelijk wat klanten ervaren.
Internal branding begint vaak met het uitleggen van de positionering, merkwaarden en gewenst gedrag. Dat is echter onvoldoende. Onderzoek in het Journal of Brand Management naar een zorgorganisatie laat zien dat medewerkers niet alleen een heldere merkbelofte nodig hebben, maar ook genoeg tijd en handelingsruimte om die belofte uit te voeren. Wie persoonlijke service belooft, maar medewerkers afrekent op korte afhandeltijden of voor iedere uitzondering toestemming laat vragen, maakt het gewenste gedrag praktisch onmogelijk.
KPI’s laten volgens de auteur zien wat een organisatie werkelijk belangrijk vindt. Wells Fargo is daarvan een extreem voorbeeld: sterke verkoopdoelstellingen en een bijbehorend bonussysteem droegen bij aan grote druk en wijdverbreid verkoopwangedrag. De casus toont hoe medewerkers uiteindelijk sterker reageren op het gedrag dat wordt beloond dan op waarden die alleen aan de muur staan. In 2025 legde de Amerikaanse toezichthouder OCC nog boetes op aan drie voormalige topfunctionarissen vanwege hun rol bij de systemische problemen.
Het tegenovergestelde is te zien bij Ritz-Carlton. Het hotelmerk belooft uitzonderlijke service en geeft medewerkers daarom ruimte om problemen zelfstandig op te lossen, onder meer via een discretionair bedrag van maximaal 2.000 dollar per gast. Belangrijker dan dat bedrag is het principe: een belofte van flexibiliteit en service kan niet samengaan met een organisatie waarin elke uitzondering vooraf moet worden goedgekeurd. Selectie, onboarding, training, erkenning en leiderschap ondersteunen er dezelfde servicecultuur.
Ook IKEA heeft zijn positionering niet alleen in communicatie verwerkt. Eenvoud en kostenbewustzijn zijn onderdeel van de cultuur en bedrijfsvoering. De acht waarden zijn vertaald naar 22 concrete gedragingen, terwijl onder meer zelfbediening, platte verpakkingen en kostenbewuste productkeuzes die waarden zichtbaar maken voor klanten. De merkbelofte zit daarmee in het bedrijfsmodel zelf, niet in een communicatielaag eromheen.
Volgens de auteur komen merk-, klant- en medewerkerservaring steeds meer samen. Forrester bracht in 2026 Employee Experience expliciet onder in zijn Total Experience Score, naast Brand Experience en Customer Experience. De vraag is niet langer alleen hoe marketing een positionering zichtbaar maakt, maar ook of medewerkers zich empowered, enabled en inspired voelen om haar waar te maken. De klant ervaart immers één organisatie en niet de afzonderlijke afdelingen daarbinnen.
Dat vraagt om een bredere verantwoordelijkheid. HR bepaalt mede wie wordt aangenomen, ontwikkeld en beloond; operations richt processen in; IT bepaalt wat mogelijk is; finance beïnvloedt de sturing; en leiders geven door hun keuzes aan welk gedrag echt gewenst is. Een merkbelofte kan daarom richting geven aan de hele organisatie, van investeringen in expertise tot de hoeveelheid beslissingsruimte en de afweging tussen duurzaamheid en kosten.
Technologie en AI maken communicatie, personalisatie en het nabootsen van een tone of voice steeds eenvoudiger. Een organisatie waarin mensen consequent vanuit dezelfde merkgedachte handelen, is echter niet met een prompt te bouwen. Juist omdat communicatie makkelijker te kopiëren wordt, verschuift onderscheid naar wat een organisatie daadwerkelijk doet. De kernvraag na elke positionering luidt daarom: wat moet er intern waar zijn om deze belofte geloofwaardig te mogen claimen? Zonder duidelijk antwoord van medewerkers buiten marketing is er mogelijk vooral een merkverhaal, en nog geen merkcultuur.
Vandaag Inside: Wilfred, Merel en Dave gaan voor prankcall In de Wandelgangen en bellen Bas Nijhuis en Chris Woerts