Letters aan elkaar plakken kan AI ook. Het denkwerk begint eerder.

In dit artikel:

Voor een goede tekst begint het echte werk niet bij het schrijven, maar bij het bepalen van de juiste invalshoek. De schrijver moet eerst onderzoeken wat interessant en relevant is, voor wie het verhaal bedoeld is en welke informatie centraal hoort te staan. Die keuzes ontstaan tijdens research, interviews en nadenken over het materiaal.

AI-tools kunnen vrijwel direct invalshoeken, hoofdboodschappen, titels en tussenkoppen leveren. Dat is efficiënt, maar brengt volgens de schrijver een risico met zich mee: wie een kant-en-klare structuur krijgt voordat hij zelf heeft nagedacht, bouwt daar gemakkelijk op voort zonder te toetsen of dit wel de interessantste richting is.

Schrijven is namelijk ook een manier om gedachten te ontwikkelen. Tijdens het uitwerken van een interview kan blijken dat een terloopse opmerking belangrijker is dan de boodschap waarop de briefing aanvankelijk stuurde. Ook kunnen uitspraken bij nader inzien minder goed bij elkaar passen dan tijdens het gesprek leek. Door informatie te wegen en verbanden te leggen, wordt het daadwerkelijke verhaal zichtbaar.

Daarom wil de schrijver eerst zelf de kern en richting bepalen. Daarna kan AI dienen als sparringpartner, bijvoorbeeld om een redenering te testen, tegenargumenten te bedenken of formuleringen aan te scherpen. AI mag het schrijfproces versnellen, zolang dat niet ten koste gaat van de kwaliteit. Het overslaan van het denkwerk over relevantie, selectie en invalshoek betekent echter dat de schrijver de regie over de inhoud uit handen geeft. AI kan helpen met de woorden, maar niet vooraf bepalen wat het verhaal moet zeggen.