Marketing of design?

In dit artikel:

Onlangs bood Barcelona drie dagen lang podium aan het OFFF Festival, een internationale show van creatief talent waarin tientallen presentaties uiteenlopende visies op design toonden. De schrijver signaleert een patroon: sommige cases brachten heldere, toepasbare ideeën; andere leken vooral bedoeld om de ontwerper zelf in de spotlights te zetten, waardoor het werk minder overtuigend werd.

Voorbeelden geven richting: Design Moment Factory en Jones Knowles Ritchie laten zien hoe je een groot concept zodanig versmalt en verscherpt dat het in de praktijk werkt; Stockholm Design Lab opereert vanuit Scandinavische terughoudendheid en consistentie (denk aan hun werk voor Japanse website Askul). De auteur erkent zijn eigen voorkeuren — ontwerp dat sterk is vanuit een marketingoogpunt — en merkt op dat veel festivalbezoekers naar presentaties kijken met het enthousiasme van pas afgestudeerden die zelf op dat podium willen staan.

Centrale les uit de ontmoetingen is de waarde van de ‘kijk op afstand’: vooraf bepalen wat een project nodig heeft — hoe experimenteel of juist herkenbaar het moet zijn — en daarop verdedigbare keuzes maken zodat het ontwerp mensen daadwerkelijk tot actie of aankoop zet. Base Design fungeert als casestudy voor die afwegingen. Sommige projecten van Base (zoals het werk voor Théâtre de Châtelet en Maison Dandoy) oogsten lof om hun schoonheid, maar roepen ook vragen op over merkherkenning en aansluiting bij verwachtingen. Bij Le Refuge prijst de auteur de transparante communicatie, maar mist hij inzicht in de oorspronkelijke briefing en doelstellingen om een definitief oordeel te vellen.

Het werk voor 12 vormt volgens de schrijver het beste bewijs van een doordachte, geïntegreerde aanpak: naamgeving, productontwerp, winkelinterieur en verpakking vormen een consistente vertaling van Japanse matcha-traditie naar een hedendaagse, zintuiglijke merkbeleving. Dat project scoort zowel op merkniveau als op designniveau.

Uiteindelijk is het spanningsveld tussen ontwerper en opdrachtgever productief: ontwerpers moeten uitdagen en risico nemen, merkeigenaren moeten bewaken. Wie die wrijving durft op te zoeken, bouwt volgens de auteur merken die blijven.